Retroperitoneaal sarcoom is een verzamelnaam voor wekedelentumoren die ontstaan achter het buikvlies. Deze zijn zeldzaam en gaan vaak gepaard met een slechte prognose. Door deze eigenschappen is er weinig onderzoek gedaan naar grote patiëntengroepen met retroperitoneale sarcomen. Gelukkig is er de afgelopen 10 jaar veel vooruitgang geboekt met verschillende grote internationale prospectieve studies en registraties. Het AVL speelt hierbij een belangrijke rol.

Data uit 3 internationale studies De promovendus gaat aan de slag met data die wordt verzameld in de volgende 3 internationale studies:

• STRASS2 – een internationale studie naar de effectiviteit van chemotherapie vóór de operatie versus operatie alleen bij patiënten met een agressieve vorm van retroperitoneaal sarcoom.
• STREXIT2 – een studie die gegevens verzamelt van patiënten die wel in aanmerking komen voor STRASS2, maar niet deelnemen aan dat onderzoek. Zo ontstaat aanvullend bewijs uit de dagelijkse praktijk.
• RESAR – een internationaal prospectief register dat sinds 2017 bijna 4.000 patiënten uit sarcoomcentra wereldwijd heeft verzameld. Door middel van dit register kan veelvuldig onderzoek worden gedaan naar retroperitoneale sarcomen.

Behandelstrategieën verder optimaliseren Dankzij de nalatenschap van Corien de Vries kan Paul Harmsen deze unieke datasets gebruiken om te onderzoeken welke factoren invloed hebben op het ontstaan, behandelen en overleven van retroperitoneale sarcomen. In combinatie met een eerder verkregen EU-subsidie ontstaat er een sterke basis om behandelingen voor retroperitoneale sarcomen verder te optimaliseren en zo de uitkomsten voor patiënten te verbeteren.